Testen nieuwe sneltram IJsselstein.

Weer een nieuw vervolg in de ontwikkelingen van de sneltram om een werkzaam produkt te gaan realiseren.

Nu was het P.O.G. -IJsselstein benaderd vanuit de gemeente en de provincie om mee te werken aan het testen van de nieuwe trams, door mensen met een fysieke beperking en hun vervoersmateriaal.

Dit werd een heel vroege afspraak en wel op maandagochtend om 9.00 uur eindhalte Science Park in de Uithof Utrecht.

Het weer werkte ook even niet mee, door te zorgen voor enorme hoosbuien en een straffe wind,
dus we hadden beter onze lieslaarzen kunnen meenemen.

De regio-taxi Utrecht zorgde dat we veilig en op de juiste plek aankwamen en werden opgewacht door mensen en mevr.M Verhoef, woordvoerder van gedeputeerde dhr. Schaddelee van de Provincie Utrecht, Wethouder dhr P.Bekker van IJsselstein, iemand van Rover, consessiemanager D. Eerdmans en het A.D.

We starten allereerst met de rollator die gelijk vast liep op de drempels van de tram, daar werd toen een nieuwe opvouwbare plank voor aangedragen en uitgevouwen, toen ging het van een leien dakje.

Voor iemand met een elektrisch rolstoel is het meer werk met de drempel, je moet hem in een hogere stand zetten om de helling te nemen.

Nieuwe vraag wierp het ook op, wat als de plank nat is?

Slip je dan weer achteruit, dit moet nog nader getest worden, dus dat gaat op de notitielijst.

Dan de scootmobiel dit was een driewieler, volgende keer testen met een vierwieler want die heeft een grotere draaicirkel.

Paal midden in de bewuste cabine voor rolstoelen, kinderwagens etc. werd gelijk geopperd van werkt niet, staat in de weg, je hebt maar krap 8 centimeter ruimte over.

Ook zijn er nog 3 zitplaatsen met opklapbare zitting, maar wat als het al erg druk is, dan kom je helemaal in de knel.

Nog een nadeel is dat de chauffeur 8 meter naar voren zit, je geen contact met hem/haar hebt.

Dit omdat het nu een laagtramstel is geworden, vroeger zat de bestuurder boven op de wielassen.

Als je eenmaal staat zit er een microfoon in de buis onder het raam en kan je bellen.

Dan als het straks druk is op het perron, hoe gaan wij opvallen voor de chauffeur in de drukte en als de eerste cabine vol is, moeten we naar het tweede stel en dat gaat nog meer tijdverlies opleveren.

Conclusie is plank is een tussenmiddel, maar de hartenwens van mensen met een fysieke beperking is zelfstandig alles willen doen, zonder hinder te geven aan anderen.

Opdracht is nu alweer met de technische knappe koppen gaan denken hoe kan het wel dat er een bewegende vloer in de trams gaat komen!

Nu is het in het buitenland dat er een medewerker in elke tram aanwezig is om de passagiers toch ook weer met een vouwbare plank te helpen.

Zie ook het artikel in het AD.